Schone energie uit eigenbelang

- door Gerben Stilma

Mijn oog viel verleden week op een paar korte stukjes in de krant. Het eerste was een reactie op de column ‘Gebakken lucht’ van Mathijs Bouman (FD 19 mei), door Ir. Jeroen R. Hetzler, secretaris van de Stichting de Groene Rekenkamer (FD 29 mei). Een paar zinnen sprongen in het oog: ”Windmolens, zonnepanelen en biomassa kunnen om fysische redenen bovendien nooit een positieve transitie teweeg brengen. Sterker, ze vormen een bedreiging van onze maatschappij door hun enorme kosten en nutteloosheid.” (N.B. zie ook onze blog over de subsidie in de fossiele-energie sector.)

Een ander kort stukje was in de NRC van do 30 mei: IKEA opent derde windpark in Zweden. Hierin wordt beschreven dat Ikea in Zweden, Noorwegen, Finland, Denemarken en Canada inmiddels evenveel energie produceert als het gebruikt voor haar warenhuizen, fabrieken, distributiecentra en kantoren. Ook in VS en Polen is Ikea op weg energieneutraal te worden. In 2020 moet dit doel wereldwijd gehaald zijn.

Het contrast tussen beide stukjes is groot: het eerste is zeer stellig over de onzin van groene energie en het tweede gaat over een toekomstvisie en het leveren van een positieve bijdrage aan een complexe problematiek. Ikea doet zoiets, net als andere grote bedrijven, niet zonder eigenbelang: dergelijke investeringen hebben een economisch motief en zijn daarnaast ook goed voor de reputatie en de merk-waarde.

Soms zijn financieel-economische rekenmodellen niet voldoende en is de kracht van de taal en de verbeelding nodig om ons aan te zetten om de juiste dingen te doen. De macht van het getal is de laatste jaren echter sterk toegenomen en daardoor zijn vele mooie initiatieven en dromen gestrand.
Onze wereld is niet statisch en zal voordurend veranderen; de planeet wordt niet groter maar we willen, met meer mensen, steeds meer. Voor de toekomst van de mensheid zullen we onze verbeeldingskracht moeten gebruiken en dromen moeten proberen om te zetten in realiteit. Geen fouten maken bestaat niet en niets doen is ook geen optie.
Ikea in de Volkskrant zegt over hun energie-ambities:  “Tuurlijk als onze aandeelhouders naar het kwartaalrapport zouden kijken, zouden ze schrikken van dit soort uitgaven. Alleen hebben we als familiebedrijf geen aandeelhouders. We hoeven ons niet stuk te staren op aanstaand kwartaal.”

Misschien zouden onze leiders op meer vlakken meer na moeten denken over de lange termijn impact op kwaliteit en effectiviteit voor het grote geheel en niet alleen moeten focussen op de korte termijn effecten en winstmaximalisatie voor een beperkte groep.

Leiderschap, zeker uitdagend in deze tijd.

We nodigen je uit met ons in gesprek te gaan, of liever nog, op pad te gaan naar een duurzame toekomst. Neem daarvoor contact op met Harry , of met mijzelf. Je kunt ook het contactformulier op de site invullen.